De Gouden Pijl, Ciska, Ronnie en zoeken naar de kermis

Het is hét jaarlijkse feestje in Emmen: die rondjes gebogen over de ossenkop rond de Hervormde Kerk in het centrum. Tegenwoordig gaat die ronde ook door de tunnel , onder de entree van het nagelnieuwe theater en de dierentuin-die-eigenlijk-geen-dierentuin-is. Die hadden we in 1976 nog niet. Dat was  het jaar van de eerste editie van de Gouden Pijl. Ik was vijf jaar oud, dus van die ronde kan ik mij niets herinneren – als ik er al bij ben geweest. Volgens de overlevering werd die eerste editie gewonnen door Gerben Karstens, een Leidenaar met een indrukwekkende palmares. Karstens behoorde in 1964 tot de ploeg die de ploegentijdrit won op de Olympische Spelen in Tokio. Daarnaast won Karstens etappes in alle grote Europese rondes: de Vuelta, de Giro en natuurlijk de Tour waar hij zelfs de gele trui overnam van niemand minder dan de grote Merckx. Winnen in alle rondes: dat is iets dat slechts weinigen hem na kunnen zeggen. Tom Dumoulin is de laatste in dat rijtje.

In 1976 hadden we de tunnel niet. We hadden wel al het Noorder Dierenpark dat van het centrum werd gescheiden door de Hoofdstraat waar nog gewoon auto’s doorheen mochten rijden. Van die roestbruine Opel Kadettjes. Oranje Ford Taunussen. Bruine kevers. En ook vanaf 1976 elke tweede dinsdag van augustus de wielrenners.

Het is bijna weer zover. Binnenkort komt er een boek uit over de geschiedenis van de Gouden Pijl, dit ter ere van het feit dat de ronde volgend jaar veertig jaar bestaat. Ineens denk ik: zou de schrijver Klaas van der Meulen ook aandacht besteden aan de rondemissen? Want dat was in de beginjaren best iets speciaals. Sinds 2005 hebben we daar een speciale Miss Butterfly voor – met een knipoog naar de beroemde vlindertuin in dat oude dierentuin en waaraan Emmen de naam ‘vlinderstad’ dankte. Ineens bedacht een slimme citymarketeer blijkbaar ergens in 2004 of 2005 dat alles dan maar in het teken van vlinders moest komen te staan. Prima. Zul je mij niet over horen.

In 1976 hadden we nog geen vlindertuin. Laat staan een Miss Butterfly. We hadden wel Ciska Peters: de enige zangeres die zelfs twee keer naar de Gouden Pijl kwam: in 1976 en in 1980. Met Ciska ben ik terug in de platenkast van opa en oma. De grootste hit die Ciska had was een duet met Ronnie Tober: ‘Naar de Kermis’.  Later deed ze samen met Tober nog ‘Een witte Eend op het Midden van de Weg’, maar dat nummer is zelfs bij mij niet blijven hangen. Dit in tegenstelling tot ‘Naar de Kermis’, dat ik schaamteloos nog uit volle borst mee kan zingen.

Vanavond gaan de naar de kermis in de stad
Van de schiettent gaan we naar het reuzenrad
Op de kermis daar is altijd wat te doen
En boven in dat reuzenrad krijg jij een zoen

Het is een van de mooiste stukjes tekst in de Nederlandstalige muziek, wat mij betreft. Natuurlijk komt dit uit de stal van Peter Koelewijn. Hij had, samen met Pierre Kartner, een klinkend patent op dit soort dichtwerkjes. Het was een hit: in 1975 stond het nummer vijf weken in de top 40 en haalde in de derde week zelfs de top tien. Ik kende het nummer vooral omdat het op een verzamel-lp stond – en die lp stond weer bij opa en oma in de kast. In die jaren was er een serie die erg populair was: de covers werden steevast gesierd met een bevallige dame en de titel ‘Alle dertien goed’.  Althans… in mijn herinnering stond dat nummer op zo’n lp.

Helaas levert een zoektocht niks op. De serie ‘Alle dertien goed’ heeft slechts tien edities. Dat wil zeggen: de oorspronkelijke serie zoals deze is uitgebracht door Phonogram, telt slechts tien platen, cassettes en zelfs 8-sporen cassettes. Ciska Peters staat op deel 5, deel 7 en deel 8: alleen met de solonummers ‘Zo zal deze Zomer zijn’, ‘Espana Manana’ en ‘Dans naar de Zon’. Tober staat op deel 1, 2 en deel 8 met respectievelijk zijn grootste klappers ‘Rozen voor Sandra’, ‘Laat me niet alleen’ en ‘Alleen’. Die laatste twee waren geen hits, maar Phonogram bracht de nummers op de serie uit als ‘promo’. Maar… geen kermis te vinden.

Misschien was het dan een rip off van de serie? Eind jaren zeventig, begin jaren tachtig kwamen de verzamellabels K-Tel en Arcade op de markt. Die labels deden maar één ding: hits verzamelen en op lp’s uitbrengen met een gruwelijk slechte geluidskwaliteit, vooral bedoeld voor de veel grotere Duitse markt. CNR bracht ‘De Daverende Dertien’ als serie uit die wel honderd procent voor de Nederlandse markt werd uitgegeven. Van die serie vind ik er veertien in Catawiki. Maar in geen van de tracklists vind ik ‘Naar de Kermis’ terug. Toch moet ik het op een van dit type lp’s hebben gehoord.

Na lang zoeken vind ik bij een handelaar een lp die ik niet herken, maar waarop de titel wel voorkomt. Het label ken ik dan weer wel: Telstar. Natuurlijk, Telstar. Het label van Johnny Hoes. Het label van Armand, Henk Wijngaard, Normaal, de Zangeres zonder Naam en ook Doe Maar. Op dat label verscheen de verzamelaar ‘’t Was aan de Costa del Sol’. De grote hit van de Zangeres zonder Naam staat erop, maar ook ‘He, Fiedel Domdee (Lig Nait te Soezen)’ van de Telstars. Uit Emmen.

Een zwerver uit Jipsingboertange 
Die zag ’t niet langer meer hangen 
Maar eens, op een dag, op ’t eind van ’t jaar 
Toen won-ie de Toto, riep: “Nou ben ik klaar” 

Kom d’r maar eens om anno 2016. ‘Naar de Kermis’ is  tevens op deze verzamelaar te vinden. Helaas… niet de goede versie. Dit is ingezongen door ene Ger en Els.

Online cratedigging. Op zoek naar die lp waarvan ik nog steeds zeker weet dat opa hem had.

Ik vond ‘m vanavond. ‘Geef mij maar Hollands: 27 Grote Nederlandse Hits’. Een dubbel-lp met uitklaphoes, uitgebracht door Philips in 1980. Op kant A, nummer vier: ‘Naar de Kermis’. Ik herken de hoes. Ik herken alle liedjes. De twee hits van Nico Haak: ‘Foxie Foxtrot’ en ‘Honkie-tonkie Pianissie’. Het melodramatische ‘Rocky’ van Don Mercedes – met een zeer bedenkelijke tekst, overigens. ‘Dokter Bernhard’ met de stem van Brandsteder sr. Allemaal. Zonder enige vorm van schaamte. Nederlands erfgoed uit de stallen van Van Duin, Alberti, Hoes, Kartner en Koelewijn. Dit was de lp. Tegen elk aannemelijk bod over te nemen. Vinyl in goede staat.

Zo begint het met mijmeren over een wielerronde, de wetenschap dat Ciska Peters de enige vrouw is die twee keer rondemiss was in Emmen en dat ik haar ken van die ene hit die ik alleen maar herinner van een plaat die opa in de kast had staan. En dat nummer ga ik dinsdag 9 augustus maar eens schaamteloos aanheffen, terwijl ik ongetwijfeld getuige ga zijn van de klinkende overwinning die Bauke Mollema gaat boeken in de Gouden Pijl.