De playlist van Trump

Donald Trump en muziek: dat begint een dingetje te worden. Met enige regelmaat haalt de Republikeinse presidentskandidaat zich de woede van artiesten op de hals vanwege het gebruik van nummers. Queen-gitarist Brian May heeft Trump verboden het nummer ‘We are the Champions’ van Queen nog langer te gebruiken, maar tijdens de Republikeinse conventie schalde het nummer door de zaal. Volgens May heeft Queen nooit toestemming gegeven aan het team van Trump om de song te gebruiken. Datzelfde team kaatst de bal voortdurend terug met de opmerking dat de rechten voor gebruik keurig worden betaald.

Met dat argument moest zangeres Adele eerder al bakzeil halen. Trump gebruikte haar ‘Rolling in the Deep’ in het begin van zijn campagne. De Britse zangeres was not amused, al kon ze er weinig aan doen. Maar waarom gebruikte Trump dit nummer? De song gaat over het liefdesverdriet van de zangeres: vrijwel het gehele album ‘21’, waar de track op staat, is een ode aan het Grote Verdriet. De zuiver Britse uitdrukking ‘rolling in the deep’ betekent zoveel als ‘een barst in het vertrouwen oplopen’. Of zit er in de tekst een boodschap die het campagneteam wilde overbrengen? Natuurlijk.

Zo’n campagneteam doet eigenlijk niets zonder reden: alles is vantevoren bedacht, alles moet kloppen, tot in de kleinste details. De kans is heel klein dat het nummer alleen vanwege de sound en de beat is gekozen. Er moet meer zijn.

Die boodschap is er, zij het volledig uit haar context gerukt. In het nummer zingt Adele:

“See how I leave with every piece of you;

Don’t  underestimate the things that I will do.”

Mocht er iemand in de Amerikaanse politiek hebben getwijfeld over de bedoelingen van Trump, dan is deze tekst het antwoord. Onderschat mij niet: ik ga dit doen. En ik laat geen spaan van jullie heel.

Elk nummer dat Trump in zijn campagne gebruikt, heeft een betekenis. De campagne begon met ‘Rockin’ in the Free World’ van Neil Young. Zelfs hork Trump moet hebben aangevoeld dat Young bepaald niet in hetzelfde politieke spectrum zit als hij. Toch werd het nummer gebruikt. Het is vermoedelijk een van de slechts begrepen nummers ooit en dat heeft alles te maken met de timing. Young bracht het uit in 1989, de tijd waarin het communisme in elkaar klapte. ‘Rockin’ in the Free World’ wordt dan ook doorgaans in verband gebracht met de val van het communisme. Maar al in de eerste regels wordt duidelijk dat het onmogelijk over het communisme kan gaan:

“There’s colors on the street: red, white and blue”

De song is een aanklacht tegen de regering van Bush. Een republikein. Waarom gebruikt Trump dit? Vanwege dit stukje tekst:

“We got a thousand points of light, for the homeless man.

We got a kinder, gentler, Machine gun hand.”

Dit is een middelvinger. Een hele dikke middelvinger. Je weet meteen waar je met Trump aan toe bent. Bush was een zachtgekookt ei vergeleken met Trump. Dat is de boodschap.

Later gebruikte Trump nummers van R.E.M. en Aerosmith. Van eerstgenoemde gebruikte het campagneteam ‘It’s the End of the World’ in het kader van een speech over het nucleaire verdrag met Iran. Weinig subtiel voor de goede verstaander:

“ A tournament, a tournament, a tournament of lies
Offer me solutions, offer me alternatives, and I decline”

De keuze voor Aerosmith’s ‘Dream On’ is minder voor de hand liggend, al zal hier het opportunisme een belangrijke reden zijn geweest na de mini-relletjes die ontstonden met het gebruik van de nummers van Young en R.E.M. Leadgitarist Joe Perry van Aerosmith is een Republikein en steekt dat niet onder stoelen of banken. Rolling Stone publiceerde een foto van een breedlachende – hetgeen bij deze man niet eens heel moeilijk is – Steven Tyler, geflankeerd door Trump en diens vrouw tijdens een concert in 2014. Het team zal niet hebben ingeschat dat zelfs Aerosmith een probleem zou maken van het gebruik van hun songs.

Om ‘We are the Champions’ te kunnen duiden, hoef je echter niet te hebben doorgeleerd. Mercury zelf verklaarde ooit dat hij het nummer voor de ‘massa’ had geschreven. Een waar anthem voor iedereen die na vallen en opstaan het einddoel bereikt. Daarbij speelde voetbal een grote rol in het schrijven van de tekst, aldus Mercury. Niet meer, niet minder. Het is de klassieker bij overwinningen en dat is precies zoals de schrijver het heeft bedoeld. Je kunt er op wachten dat politici het nummer gebruiken en dat gebeurt dan ook met grote regelmaat. Dat je als band niet met het gedachtegoed van bepaalde politici geassocieerd wenst te worden, is een heel ander verhaal.